Istorija

Viševekovno trajanje rudarenja na Rudniku navodi na zaključak da je iskopavanje rude počelo još u vreme praistorije. U toku vekova je više puta napuštano i ponovo obnavljano. Geološka, rudarska, etnološka, istorijska i arheološka ispitivanja ukazuju da je Rudnička planina svakako jedna od najinteresantijih ako ne i najbogatijih rudarskih oblasti Srbije. Na rudištima Rudničke planine otkopane su srebrnosne olovne i bakarne rude u svim periodima rudarskog rada tj. u praistorijskom i antičkom dobu, srednjem veku, u doba Turske vladavine i Austrijske okupacije Srbije (1718-1738) za vreme prvog Srpskog ustanka u prošlom veku iskopavanje se i danas uspešno nastavlja. Sve je počelo dolaskom Ilira i Kelta na ove prostore koji su se zanimali za rudu i eksploatisanje rudnog blaga panine Rudnik.

Nema pisanih podataka kako su se naselje i planina u to vreme zvali. Dr. Radoslav Mirić je pokušao da naziv odredi kao SKORDIS, na osnovu imena keltskog plemena SKORDISKA, koje je u starom veku dugo naseljavalo oblast Gornje Mezije (Severne Srbije). Tek u jedanaestom veku se pominje Rudeniko, Rudniko, Rudniho. Više od jednog milenijuma od boravka Rimljana na Rudniku do prvog pomena Rudnika od 27.10.1296. godine koji se u dokumentu odnosi na 1293. godinu kada je na osnovu dubrovačkih arhiva 1293. godine jedan veći karavan opljačkan od strane Stanislava Crvenog lokalnog vlastelina sa Rudnika. O Rudniku u Srednjem veku i Nemanjićima dosta podataka može se naći u numizmatici i zapisima, dokumentima dubrovačkih trgovaca koji su bili na Rudniku. Posle Brovska gde se kovao novac sa latinskim natpisom, od 1300. godine novac se kuje na Rudniku, koji u srednjem veku doživljava neviđen uspon. U Rudničkoj kovnici novca kovani su takozvani "Rudnički groševi" (grossi de Rudnicho) koji se prvi put pominju 1316. godine. Svi srpski vladari od Kralja Dragutina do Despota Đurđa kovali su groševe na Rudniku. Rudnički groševi su bili teški skoro 2.4 grama, a vredeli su više od ostalog srpskog novca. Kralj Stefan Dragutin (1276-1316) je na Rudniku kovao srpski novac sa ćiriličnim natpisom. Ozbiljniji Turski napadi na Ostrvicu i Rudnik počinju 1439. godine. Iste 1439.godine na Rudniku je sedeo turski kadija sve do 1444. godine kada je Segedinskim mirom Rudnik vraćen sa još 23 grada Despotu Đurđu.

Razvijajući Rudnik kao trgovinski centar turska vlast je sagradila jako utvrđenje na potezu današnjih Gradova, gde su vidljive ruševine turskog utvrđenja. Turske vlasti su razvijale rudarstvo na Rudniku. U jednom od fermana iz 1559. godine Rudnik se pominje kao rudnik gvožđa gde su izlivene topovske kugle od 40 i 50 kilograma, šuplje zvane kumbare, kao i pune kugle i zrna manjeg kalibra za tadašnje tipove pušaka. Glavni rudarski radovi u vreme Austrijske okupacije su bili u selu Ljubičevcu na mestu zvanom Šajdine (toponim po mašini za izvlačenje vode) gde je po nekim kazivanjima nađena bogata ruda. Dvadesetogodišnji period rudarskog rada za vreme austrijske okupacije Srbije nije doneo nikakve koristi. Po osvajanju Rudnika Turci su spalili rudarske naseobine i rudarska postrojenja i nisu nastavili rudarski rad. Rudarstvu prvog ustanka na Rudnku bio je jedini cilj, da se proizvede srebro, a možda i zlato (onda se kao i dugo vremena kasnije verovalo da na Rudniku ima zlata), od koga bi se kovali novci.

Nakom propasti prvog ustanka, uspeha drugog ustanka i diplomatske aktivnosti Kneza Miloša u 19. veku će ponovo oživeti rudarstvo na Rudničkim rudištima. Rudničku planinu je pod zakup uzeo Miša Mihailović sa namerom da otvori i eksplatiše njena rudišta. Bilo mu je 40 godina kada je otišao u penziju i počeo da de bavi Rudnikom ulažući svoja lična sredstva punih 36 godina, najpre sam a zatim sa svojim deoničarima Đorđem Vajfertom pivarom iz Beograda i apotekarom iz Svilainca Kornelijem Raškocijem. U toku prvog svetskog rata, kao i svih predhodnih ratova, okupacione vlasti nastoje prvo da obnove rudarstvo. Kako je i pored svih teškoća koje su ga pratile u radu Mihailović je 1907. godine do početka rata pripremio rudišta pod Jezerom i Bezdanom, to je olakšalo austrijancima da 15 aprila 1916. godine pristupe otkopavanju ruda. Nije zabeležen rad rudnika u toku 1917. i 1918. godine. U toku rada za vreme rata preduzeće je imalo i zvaniičan naziv K.u.K Militarbergbu Rudnik. U toku 1936. godine osnovano je Društvo "Kačerski radnici A.D." sa kapitalom od 3 milona dinara. Po završetku drugog Svetskog rata, nova vlast kao i sve prethodne tokom minulih godina i vekova, nastojala je da obnovi rudarstvo u zemlji. Vlada FNR Jugoslavije donosi rešenje 5 januara 1953. godine, kojom se "osniva društveno preduzeće od opštedruštvenog značaja" pod firmom Rudarski Basen "Rudnik", sa sedištem na Rudniku i predmetom poslovanja istraživanje i eksplatacija olovne i bakarne rude. Okružni privredni sud u Kragujevcu 10. avgusta 1966. godine donosi rešenje o promeni statusa firme sa novim nazivom koji glasi "RMHK - Trepča" Kosovska Mitrovica pogon "Rudnik sa flotacijom na Rudniku". Rudnik će ostati u sastavu Trepče do 03.08.1989. godine, od tada do vlasničke transformacije 14.10.2004. godine posluje kao samostalno preduzeće. DP Rudnik i flotacija "Rudnik" - Rudnik je na aukcijskoj prodaji Agencije za privatizaciju kupilo preduzeće "Contango" iz Beograda i kao većinsik sa 70% akcija osnovnog kapitala, krenulo u reorganizaciju i nastavak proizvodnje rude i prerade rudnih koncentrata.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Contango

ctg logo

Contango d.o.o. je osnovan 15.09.2003. godine.

Preduzeće je osnovano sa namerom da se kao osnovnom delatnošću bavi trgovinom metalima i njihovim koncentratima, kao i finalnim proizvodima metalskog sektora.